علایم اُتیسم

علائم هشدار دهنده به تفکیک سن:


6 الی 12 ماهگی:
کودک تمایل به برقراری ارتباط چشمی نداشته و اشیای متحرک را با چشمان خود تعقیب نمی کند.
عدم واکنش کودک در هنگام صدا زدن وی با نام، برای مثال سرش را برنمی گرداند و یا از خود عکس العملی نشان نمی دهد.
کودک به دیگران لبخند نمی زند.
کودک از نوازش شدن و بغل شدن، توسط دیگران اجتناب می نماید.
کودک به طور غیرمعمول، نسبت به شیء یا اسباب بازی، وابسته می گردد.

12 ماهگی:
ارتباط چشمی کودک ضعیف بوده و یا کلا ندارد.
عدم واکنش کودک در هنگام صدا زدن وی با نام.
ناتوانی در تقلید از دیگران.
آواهای نامفهوم، غان و غون یا اصوات جیغ مانند که از علائم اولیه صحبت کردن است، ایجاد نمی کند.
از حرکات بدنی معنی دار و یا اشاره برای رساندن منظورش استفاده نمی نماید ، مانند زمانی که می خواهد شما او را در آغوش بگیرید، دستش را دراز نمی کند و یا برای خداحافظی، دستش را تکان نمی دهد.

16 ماهگی:
عبارات یک کلمه‌ای را به زبان نمی‌آورد.
برای نشان دادن علاقه‌اش، به اطراف یا به اشیاء اشاره نمی‌کند تا توجه شما را به آن شیئ جلب کند.

24 ماهگی:
عبارات دو کلمه‌ای به طور خودانگیز به کار نمی‌برد.
از دست دادن مهارت های کلامی و اجتماعی که قبلا کسب نموده است.

کودکان و افراد بالغ با اختلال طیف اُتیسم ، ممکن است علایم ذیل را داشته باشند:

با دست اشاره نکردن به هر چیز مورد توجه‌ شان برای مثال، اشاره نکردن به هواپیما در آسمان.

اسباب بازی ها را بطور صحیح استفاده نمی کنند و اهمیتی به عملکرد آنان نمی دهند و بیشتر تمایل به ردیف کردن و نظم وسایل بازی دارند.

نگاه نکردن به اجسامی که فردی به آن اشاره می کند.

با ایجاد محرک های بینایی توسط استفاده از انگشتان دست خویش، حس بینایی خود را تحریک می کنند.

در ارتباط با دیگران مشکل داشته و یا به طور کلی بودن با مردم را دوست ندارند.

پرهیز از برقراری ارتباط چشمی و تمایل به تنهایی.

در تشخیص احساسات دیگران و یا بیان احساس خود دچار مشکل هستند.

در آغوش گرفته شدن و نوازش توسط دیگران را ترجیح نمی دهند.

زمانی که فردی با آنها صحبت می کند به نظر نمی شنوند و متوجه نمی شوند، در حالی که به صداهای دیگر عکس العمل نشان می دهند.

ممکن است به ارتباط با مردم علاقه مند باشند، اما نمی دانند چگونه با آنها بازی و یا صحبت کنند.

تکرار طوطی وار کلام، لغات و یا جملاتی را که به آنها گفته می شود را تکرار می کنند.

در اعلام احتیاج هایشان از طریق کلام و یا اشاره، دچار مشکل هستند.

بازی های نمادین و یا تخیلی انجام نمی دهند. مانند تظاهر به غذا دادن به عروسک.

دارای حرکات و رفتارهای تکراری، مانند تکان دادن دست ها و یا بدن و…… می باشند.

در تطبیق به هنگام بهم خوردن روتین روزمره، دچار مشکل هستند.

حساسیت زیاد نسبت  به اصوات، بو، نور، لمس و…….

از دست دادن مهارت های کلامی و اجتماعی که قبلا کسب نموده است.

فهرست
موسسه گنجینه
ارسال پیام از واتس آپ